CATEGORIES
 
 စီးပြား / ေအာင္ျမင္
 
 
 စိုက္ပ်ိဳး / ေမြးျမဴေရး
 ပန္းခ်ီ
 အတၳဳပၸတိၱ / လူပုဂိၢဳလ္
 
 
 ကိုယ္ေတြ႔
 
 
 ခရီးသြား
 
 
 ကေလး
 ပံုျပင္
 
 
 ကာတြန္း ရုပ္ျပ
 
 
 ဟာသ
 
 
 လူငယ္
 ကြန္ပ်ဴတာ(အင္တာနက္)IT
 
 
 ဟင္းခ်က္နည္း
 
 
 ၀ါသနာ
 
 
 သမိုင္း
 
 
 စာေပ
 
 
 အႏူပညာ
 သုတ
 နည္းပညာ
 
 
 ပင္ကိုယ္ေရး ၀တၱဳ
 ဘာသာျပန္ ၀တၱဳ

 တက္လမ္း / ေအာင္ျမင္ေရး

 
 
 ကဗ်ာ
 
 
 ဘာသာေရး
 
 
 က်န္းမာေရး
 
 

 ႏိုင္ငံေရး

 အဂၤလိပ္စာ
 စာသင္သား
 အေထြေထြ
 အေတြးအေခၚ
 မိုးခြင္းၾကယ္စာအုပ္
 
    BEST SELLER
 

ကြန္ပ်ဴတာ အေျခခံ
နည္းပညာ အဆင့္
(၁) မွ (၆) ေပါင္းခ်ဳပ္
ေျပျငိမ္းခ်မ္း

ေ၀လငါး ကဗ်ာ
  သုခမိန္လိႈင္

ပီမိုးနင္း စာေပါင္းခ်ဳပ္
(တတိယတဲြ)  
ပီမိုးနင္း

ပီမိုးနင္း စာေပါင္းခ်ဳပ္
(တတိယတဲြ)  
ပီမိုးနင္း

ဓမၼ၀ီဇယ 
ေက်ာ္နႏၵေအာင္
 
 
 
 
 

  
စိတ္ကူးခ်ဳိခ်ဳိ စာအုပ္တိုက္ကို ၁၉၉၉ခုႏွစ္တြင္ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ စာအုပ္တိုက္မွ (၁) ခင္ေမာင္ညိဳ (ေဘာဂေဗဒ) သင့္ေဖာက္သည္ကို ဘယ္လိုဆက္ဆံမလဲ၊ (၂) ေဒၚႏုၾကည္ (မဟာ၀ိဇၨာ) စိတ္ကူးလိပ္ျပာ စာစီစာကံုးမ်ား စသည့္ စာအုပ္၂အုပ္ ကို ၁၉၉၉ခုႏွစ္ မတ္လမွာ စတင္ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။


စာအုပ္တိုက ္က ယခုထိ ထုတ္ေ၀ေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ေလးေတြ ရွိပါတယ္။

  1. Sport Light အားကစား ဂ်ာနယ္

  2. Newday News သတင္းဂ်ာနယ္

  3. Educator ပညာလမ္းညႊန္ဂ်ာနယ္

  4. Ourways ကို ေခတၱရပ္နားထားၿပီး educator ဂ်ာနယ္ကိုေတာ့ ၁၅ ရက္တစ္ႀကိမ္ ထုတ္ေ၀ပါတယ္။

စာအုပ္တုိက္ဟာ ေရရွည္ရပ္တည္ဖို႔ လုိအပ္တဲ့ ေငြေၾကးအက်ဳိးအျမတ္ အတုိင္းအတာတစ္ခုရဖို႔နဲ႔ စာေပအက်ဳိးအျမတ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ရဖို႔ ဦးတည္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီး စာအုပ္ေစ်းကြက္မွာ ရွိသင့္ရွိထုိက္တဲ့ စာအုပ္အမ်ဳိးအစားမွန္သမွ် ထုတ္လုပ္သြားဖို႔ အင္တိုက္အားတုိက္ အရွိန္ျမႇင့္ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိပါတယ္။


စာေရးဆရာအသစ္မ်ား ေမြးထုတ္ေပးေရး

လက္ရွိမွာေတာ့ သုတစာေပနဲ႔ ဆက္ႏြယ္လာတဲ့ စာေရးဆရာအသစ္မ်ားကို လံုေလာက္ေကာင္းမြန္တဲ့ အေရးအသားနဲ႔ ႀကဳိးစားအားထုတ္မႈ ရွိရင္ ရွိသလို လမ္းေၾကာင္းဖြင့္ ထုတ္ေ၀ေပးဖို႔ အဆင္သင့္ ရွိေနပါတယ္။ ရသစာေရးဆရာအသစ္မ်ားအတြက္ လတ္တေလာ စီစဥ္ေပးႏုိင္ျခင္း မရွိဘဲ မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားမွာ ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္သန္းေနသူမ်ားကိုေတာ့ ျငင္းပယ္ျခင္းမျပဳဘဲ ကမ္းလွမ္းခ်က္မ်ားအတိုင္း အလွည့္က် ထုတ္ေ၀ေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

စာအုပ္တုိက္အေပၚ ေ၀ဖန္အၾကံျပဳညႊန္ျပတာေတြကို အျမဲတမ္း လက္ခံႀကဳိဆိုလ်က္ရွိၿပီး ကိုယ္တုိင္လည္း အမွားအယြင္းကင္း၊ အျပစ္အနာအဆာ နည္းတဲ့ ထုတ္ေ၀ေရးမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ အျမဲျပဳျပင္အားထုတ္ ႀကဳိးပမ္းလ်က္ရွိပါတယ္။ အဆင့္ဆင့္ ပညာရွင္မ်ားနဲ႔ အဆင့္ဆင့္ ၀န္ထမ္းမ်ားၾကားက ေပၚေပါက္လာ တဲ့ အမွားအယြင္းတို႔အတြက္ ခြင့္လႊတ္ျဖည့္စြက္အားေပးခဲ့ၾကသူ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိသလို ေလးေလးစားစားလည္း အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။

ကမၻာေပၚမွာ စာအုပ္ေတြ မေပ်ာက္ကြယ္သြားေရးအတြက္ စာအုပ္ခ်စ္သူမ်ားျဖစ္တဲ့ စိတ္ကူးခ်ဳိခ်ဳိစာအုပ္တုိက္ဟာ အျမဲျဖည့္စြမ္းခြင့္ရရွိခ်င္တာပါ။

 

စိတ္ကူးခ်ဳိခ်ဳိ ပံုႏွိပ္လုပ္ငန္းမ်ား

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပံုႏွိပ္တိုက္ရဲ႕ လိပ္စာက ၆၇၊ ၁၆၄ လမ္း၊ တာေမြၿမဳိ႕နယ္မွာပါ။ အလုပ္အပ္ႏွံရင္လည္း အဲဒီမွာပဲ အပ္ႏွံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အျခား ပံုႏွိပ္လုပ္ငန္းမ်ားနည္းတူ ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္း၊ စာေစာင္၊ လက္ကမ္း၊ ေၾကာ္ျငာ၊ ျပကၡဒိန္၊ လိပ္စာကတ္ စသည္ျဖင့္ အားလံုး ႐ိုက္ႏွိပ္ေပးသလို အထူးေဆာင္ရြက္ေပးမွာက စာအုပ္ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း (Book Making) ပါ။

အပ္ႏွံလာတဲ့ စာအုပ္မ်ဳိးစံုကို အၿပီးအစီး ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ေပးရာမွာ အပ္ႏွံသူ အလုိရွိတဲ့ ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေကာင္းႏုိးရာရာ  ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ညႇိႏႈိင္းၿပီး ေစ်းကြက္နဲ႔ အံ၀င္ေအာင္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာမူကေန စာအုပ္အထိ လိုအပ္တဲ့အဆင့္ကို ေဆာင္ရြက္ေပးပါတယ္။

စာအုပ္ေတြ ျဖန္႔ခ်ိဖို႔ကိုေတာ့ ျဖန္႔ခ်ိေရးေဆာင္ရြက္ရာတိုက္မ်ားနဲ႔ ဆက္သြယ္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

Interview

စိတ္ကူးခ်ဳိခ်ဳိ မွ ဦးစန္းဦးႏွင့္ စကားစျမည္

ရနံ႔သစ္မဂၢဇင္းကေန ေခတ္ရနံ႔မဂၢဇင္းအျဖစ္ အမည္ေျပာင္းထုတ္ေ၀လာတဲ့ ပထမလမွာ စကားစျမည္က႑ အင္တာဗ်ဴးခဲ့တဲ့ စကားစျမည္က႑ကို ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါတယ္။ ထုတ္ေ၀သူကဗ်ာ ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကဗ်ာအျမင္အျဖစ္ ေျပာဆိုခဲ့တာမို႔ ေဖာ္ျပရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေတြးဆေဆြးေႏြး ေ၀ဖန္စရာလည္းျဖစ္တာေပါ့။
စန္းဦးႏွင့္ စကားစျမည္

၁။ ေမး။   ယေန႔ျမန္မာေမာ္၀န္ကဗ်ာေတြရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းေတြအေပၚမွာ ဆရာ့အေနနဲ႔ သံုးသပ္မိတာ မ်ားရွိပါ သလား။ (ဥပမာ) L.P ဆိုတဲ့ ဘာသာစကားကဗ်ာ၊ ဩဒါမွမဟုတ္ ကြန္ဆက္ခ်ဴ ရယ္ဆိုတဲ့ကဗ်ာ အဲဒီလိုကဗ်ာလမ္းေၾကာင္း ေတြဆုိပါစု႔ိ?

 ေျဖ။       ကၽြန္ေတာ့္အျမင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာကဗ်ာဆရာေတြဟာ ၀ဋ္ႀကီးလွတယ္။ ဒီေန႔ထိ တိုင္းျပည္ရဲ႕တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ေနၾကရတုန္း။ ဒီေန႔ထိ လြတ္ေျမာက္ေရးတိုက္ပြဲနဲ႔ အမွန္တရားတိုက္ပြဲကို ၀င္ေနၾကရတုန္းလို႔ ထင္ပါတယ္။ ေခတ္ၿပဳိင္ကဗ်ာေတြကို ဖတ္ရတဲ့ အခါမွာလည္း ေပၚေပၚတင္တင္ပဲေရးေရး ျမဳပ္ကြယ္လွည့္စားပံုေဖာ္ပံုေဖာ္ ဘယ္လို ကဗ်ာ ပံုသ႑ာန္ဆီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမ်ားစုဆီမွာ အဲဒီ(Own Style)ကိုပဲ ခံစားေနရတယ္။ အရိပ္ အေငြ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ေတြ႔ေနရတယ္။ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္၊ ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေရးေခတ္၊ ေအးခ်မ္း သာယာေရးေခတ္၊ လႊတ္ေတာ္ေခတ္ ေခတ္အဆက္ဆက္ရဲ႕ပဲ့တင္ေပါ့။ ဒါဟာ ကဗ်ာဆရာ ေတြကို အျပစ္ျမင္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ မာေရေက်ာေရႏိုင္လွတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအခြံထူႀကီးကို ျမင္ေယာင္မိတာပါ။
ကဗ်ာဆရာဟာ ျဖတ္သန္းရတဲ့ေခတ္အေပၚ တာ၀န္ေက် ဦးႀကီးေတြမဟုတ္ၾကဘူးဆိုရင္ ေတာင္ ပဲ့တင္သံေတာင္တန္းႀကီးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကဗ်ာဆရာေတြဟာ အျခားသူမ်ားလိုပဲ လြတ္လြပ္တဲ့ဘ၀မွာေနထိုင္ခ်င္ၾကတယ္။ တရားဥပေဒစိုးမိုးေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ေဒသမွာ အသက္ရွင္ခ်င္တယ္။ လူတစ္ေယာက္ရသင့္ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရး ေတြရခ်င္ၾကတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြ ျပည့္စံုတဲ့အခါ ပိုၿပီးေလးနက္တဲ့ အတြင္းသားက်က် ဘ၀အျမင္ေတြ၊ တီထြင္ဆန္းသစ္ထားတဲ့ ဖန္တီးမႈအေကာင္းစားေတြကို ကိုယ့္လိုပဲ လြတ္လပ္ေအးခ်မ္းလံုျခံဳေနတဲ့ ကဗ်ာဖတ္ပရိသတ္ေတြနဲ႔ ခံစားဖလွယ္မွ်ေ၀ခ်င္တယ္။ အခုေတာ့ ျပည့္စံုမႈဟာမလာဘူး။ လြတ္လပ္မႈဟာ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရတယ္။ တရားဥပေဒ ဟာ အျမင့္ပံ်ငွက္။ ဒီေတာ့လည္း ဒီအေျခခံေပၚမွာ ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခတ္ ရဲ႕ကဗ်ာမ်ား ဆီက ဒီအနံ႔ေတြသာ ရေနဦးမွာပါ။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေရးဖြဲ႔ပံုအေၾကာင္းေပါ့။ (ေမာ္ဒန္ ဒါမွမဟုတ္) ေခတ္ၿပဳိင္ကဗ်ာရဲ႕လမ္း ေၾကာင္းကေတာ့ အပီအျပင္မဟုတ္ေသးတဲ့ လမ္းခြဲေတြအမ်ားႀကီးရွိလာတယ္။ ဒီမွာ ဒီေခတ္ ျမန္မာကဗ်ာဆရာေတြ စိတ္အ၀င္စားဆံုး လူေျပာအမ်ားဆံုးျဖစ္ခဲ့တာက L.P နဲ႔ ကြန္ဆက္ခ်ဴရယ္ျဖစ္ၿပီး အဲဒီဟန္ပန္ ကဗ်ာေတြက ဒီဆယ္စုႏွစ္ေတြကို အလႊမ္းမိုး ဆံုးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ ကဗ်ာေရစီးေၾကာင္းရဲ႕ ႐ိုက္ခတ္မႈကို ခံရတဲ့ ျမန္မာကဗ်ာရဲ႕ အသြင္းသ႑ာန္အျဖစ္သာျမင္ၿပီး ႏွစ္သက္ျခင္းေတာ့ ျပည့္ျပည့္၀၀ မရွိပါဘူး။ ကဗ်ာဆရာႀကီး/ငယ္တခ်ဳိ႕ရဲ႕ L.P ပံုစံ ကဗ်ာေတြကို ႀကဳိက္မိသြားတာ၊ ေကာင္း လိုက္တာလို႔ ေရရြတ္ရင္ခုန္မိတာရွိေပမယ့္ စကားလံုးေတြႁပြတ္သိပ္ အားထည့္ထားတာပဲ သတိျပဳမိၿပီး အဆံုးထိမဖတ္ျဖစ္ဘဲ ရွိခဲ့တဲ့ကဗ်ာေတြလည္း ခပ္မ်ားမ်ားရွိလာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ေျပာၾကည့္မယ္။ မွားရင္လည္း တည့္မတ္ေပါ့။
တစ္ခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဟိုကၠဴကဗ်ာကို ျမည္းစမ္းခြင့္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း ျမန္မာစာနဲ႔ စမ္းသပ္ေရးၾကည့္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာဟိုကၠဴကဗ်ာရယ္လို႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လက္ခံခဲ့ၾကျခင္းမရွိဘူး။ ေျပာစမွတ္မျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဘာသာစကားနဲ႔ကဗ်ာရဲ႕သေဘာရွိေန ေတာ့ မူလသေဘာသဘာ၀ကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ဖမ္းဆုပ္မရခဲ့ၾကဘူး။
တစ္ဖက္မွာ ျမန္မာကဗ်ာရဲ႕ အဲဒီအခ်ိန္ ရွိၿပီးသားလမ္းေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ ၃ ေၾကာင္းဖြဲ႕ ကဗ်ာေတြကေတာ့ စြဲစြဲမက္မက္ထင္က်န္ခဲ့တယ္။ အၿမဲတမ္းအလြတ္ရေနတဲ့ ၃ ေၾကာင္း ကဗ်ာေတြ ကဗ်ာခ်စ္သူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ အခုထိ ရွိေနတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ စဥ္းစားရမွာက ျမန္မာ L.P ကဗ်ာဆိုတာကို ဘယ္ေလာက္ထိ ေျပာင္ ေျမာက္ေအာင္ေရးၾကမလဲ။ ကြန္ဆက္ခ်ဴရယ္ဆိုရင္လည္း ဒီလိုပါပဲ။ အယူအဆကို ယူမွာ လား။ ေရးဖြဲ႕ပံုကိုယူမွားလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကဗ်ာေရးသူေတြ ဘာကိုေျပာေနၾကသလဲ။ ေရးေနၾကသလဲဆိုတာ အခ်ိန္ယူေလ့လာၿပီး သံုးသပ္ေ၀ဖန္လာၾကမယ့္ ေ၀ဖန္ေရးဆရာ၊ အကဲျဖတ္ဆရာရွိရမယ္။ အဲဒီတာ၀န္ကို ဘယ္သူေတြယူမွာလဲ။ ကြန္ဆက္ခ်ဴရယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ျမန္မာလိုအဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုၾကရာမွာေတာင္ အႏုပညာသမားအခ်င္းခ်င္း ကြဲလြဲ ခ်က္ေတြရွိေနေသးတာ ေတြ႔ေနရဆဲကိုး။ ကဗ်ာဆရာကေတာ့ တာ၀န္ယူစရာမလို ေလာက္ဘူး။
ဒါေပမဲ့ လုပ္စရာရွိတဲ့အလုပ္ကို ဆက္လုပ္ၾကရင္း၊ ေရးစရာရွိတဲ့အရာကိုေရးၾကရင္း၊ မိမိလက္ခံယံုၾကည္ရာကို ဖြံ႔ၿဖဳိးေစျခင္းနဲ႔ အခ်ိန္ကာလရဲ႕ အဆံုးအျဖတ္တစ္ခုေတာ့ ရွိလာမွာပါ။ ႀကဳိၿပီးဆံုးျဖတ္လို႔မရသလိုႀကဳိၿပီးလည္း ေႂကြးေၾကာ္လို႔မရပါဘူး။ တစ္ေယာက္ ေကာင္းကိစၥေတြ မဟုတ္ဘူးေလ။

၂။ ေမး။    ေနာက္...ဆရာရဲ႕“ကိုယ္ပိုင္ဟန္” (Own Style) နဲ႔ ေရးေနက် ကဗ်ာေတြရွိပါတယ္။ အဲဒီကဗ်ာထဲက လိုပဲ“စိတ္ေတြကို အပံုလိုက္ ျဖည္ခ်ထားရတဲ့အရသာမ်ဳိး”ရမွ ကဗ်ာေရး လိုက္တာလား?

 ေျဖ။      ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဟန္ကို ပီျပင္ေအာင္ မတည္ေဆာက္ ႏိုင္ေသးဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ တည္ေဆာက္ခ်င္စိတ္လည္းမရွိပါဘူး။ လြတ္လပ္ခ်င္သူတစ္ ေယာက္ဟာ အရာရာဆီကကို လြတ္ေျမာက္ခ်င္ေနတာပါပဲ။ စိတ္ေတြကို အပံုလိုက္ျဖည္ခ် ထားရတဲ့အရသာကိုေတာ့ အလြန္တရာ ႏွစ္ၿခဳိက္ပါတယ္ဗ်ာ။ ေတာင့္လည္းေတာင့္တပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုေျပာေနကတည္းက မရႏိုင္ေသးဘူးဆိုတာ ဆရာရိပ္စားမိမွာပါ။

၃။ ေမး။     ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တဲ့သေဘာက အႏုပညာပစ္ၥည္းတစ္ခုဟာ ျပဒါးဖမ္းရသလို ဖမ္းရခက္ တယ္။ ကဗ်ာဆိုတာ “အလွထြတ္ေခါင္” (Beauty of Roof) ဆိုေတာ့ ဆုပ္မိကိုင္မိရတာ လည္းခက္တယ္။ အဲ...ရၿပီဆိုလည္း ကဗ်ာရဲ႕ အလွေဗဒကိုရတာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကဗ်ာ အေရးက်ဲရတာမ်ားလားခင္ဗ်ား။

 ေျဖ။     ကဗ်ာဟာ အဖိုးထိုက္တယ္ဆိုတာေသခ်ာတယ္။ အလွတရားရွိေနတယ္ဆိုတာလည္း ေသခ်ာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ကဗ်ာေရးႏိုင္ေလာက္တဲ့ စိတ္အၾကည္ဓာတ္ဟာ ပူးတံုခြာ တံုျဖစ္ေနတာၾကာပါၿပီ။ အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္မိရင္ မရပ္မနား အရွိန္ျမႇင့္သြားခ်င္တဲ့စိတ္က စာအုပ္ထုတ္ေ၀တဲ့လုပ္ငန္းဆီ ကၽြံ၀င္ေနပါတယ္။ ဒါကို ကဗ်ာေရးစာေရးကိစၥဆီ ျပန္ၿပီးဆြဲ ေခၚရဦးမွာပါ။

၄။ ေမး။    ယေန႔ ျမန္မာေမာ္ဒန္ကဗ်ာေလာကႀကီးဟာ “တရား၀င္ကဗ်ာယဥ္ေက်းမႈ” (Official Verse Culture)အျဖစ္ ရပ္တည္လာတာ ႏွစ္ေပါင္းေလးဆယ္ေက်ာ္လာပါၿပီ၊ ျမန္မာ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာဟာ ေရႊရတုပြဲေတာ္ႀကီးေတာင္ က်င္းပလို႔ရပါတယ္။ ဆရာတို႔က အဲဒီလမ္း ေၾကာင္းထဲေရာက္လာတာ ႏွစ္(၃၀)ေက်ာ္ရွိၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ယေန႔ ဆရာ့ကဗ်ာ လမ္းေၾကာင္းကို အသစ္တစ္ဖန္ ေျပာင္းလဲေရးသားဖို႔မ်ား ရွိပါသလား?

 ေျဖ။    ဘာျဖစ္လို႔ တရား၀င္ျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ဒီမိုကေရစီေပ်ာက္ ဆံုးျခင္းနဲ႔ အတူ Official ကိစၥေတြဟာ ၀ိ၀ါဒကြဲျပားေနခဲ့တာ ၾကာၿပီပဲ။ အႏုပညာကိစၥေတြအတြက္ ေတာ့ ပိုၿပီးဆိုးရြားပါတယ္။ အႏုပညာကို အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ထင္ထင္လင္းလင္း အကဲမျဖတ္ပါဘူး။ အ႐ိုးစြဲေနတဲ့ ပို႔ခ်ခ်က္ေတြနဲ႔သာ အႏုပညာကို ျမင္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈကို ခုတံုးလုပ္ပါတယ္။ အႏုပညာပြင့္လင္းမႈနဲ႔အတူ တစ္စံုတစ္ရာ လင္းပြင့္သြားမွာ စိုးရိမ္ၾကပါတယ္။ ဆရာ့အျမင္ကိုေတာ့ ဘာမွ မေျပာလို ေသာ္လည္း အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေတာ့ တရား ၀င္တာမ၀င္တာကို ဘယ္တုန္းကမွ မစဥ္းစားခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ မစဥ္းစားၾကသူေတြ ေဖာက္ခဲ့ ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကလို႔ လမ္းေၾကာင္းဟာ ရွင္းရွင္းထင္းထင္း ျဖစ္ေနၿပီပဲ။ ဥ္္ငခငေူ ဆိုတာႀကီးနဲ႔ ေတာ့ ေ၀းေနဦးမွာပါ။
ေနာက္ၿပီး ျမန္မာေမာ္ဒန္ကဗ်ာ ႏွစ္ ၃၀ ေက်ာ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေျပာမရဘူးထင္တယ္။ ေခတ္ၿပဳိင္ကဗ်ာ (ဒါမွမဟုတ္) ကဗ်ာသစ္လမ္းေၾကာင္းမ်ား စတင္ခြဲထြက္လာေသာကာလ လို႔ေျပာရမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေတြးအျမင္ေတြ အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲခဲ့သလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကဗ်ာေတြဟာလည္း အဆင့္ဆင့္ ေျပာင္းလဲေနခဲ့ၿပီးသားပါ။ ထပ္လဲ ေျပာင္းလဲေနၾကဦးမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။

၅။ ေမး။    ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းကေတာ့ “စန္းဦး”ဆိုတာ “အႏုပညာရဲ႕သတၱ၀ါ” (Animal of Art) ဆို ေတာ့ ကဗ်ာ၊ ၀တၳဳ၊ ပန္းခ်ီေတြရဲ႕ ရပ္၀န္းမွာ စိမ္းလန္းစိုေျပတဲ့အပင္ေတြ၊ အသီးေတြ ေ၀ဆာေအာင္ ဖန္တီးေနသူမို႔ ျမန္မာေမာ္ဒန္လမ္းေၾကာင္းထဲမွာ ေနာက္ဘာေတြမ်ား ဖန္တီးခ်င္ပါသလဲဆိုတာပါ။ (ဥပမာ) ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ မတ္လက ျပသခဲ့တဲ့ “တစ္ေယာက္ တည္း အႏုပညာအခင္းအက်င္း” (Animal of Art) ပန္းခ်ီ ျပပြဲဆိုပါေတာ့ဆရာ။ ။

 ေျဖ။       ကၽြန္ေတာ္က အႏုပညာနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ၀ဋ္ေႂကြးရွိခဲ့သူတစ္ေယာက္လို မက္မက္စက္စက္၊ က်ဳိးက်ဳိးႏြံႏြံ၊ ရင္တုန္ပန္းတုန္ ရွိဆဲပါ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ စာမေရးျဖစ္ဘူး။ ပန္းခ်ီမဆြဲျဖစ္ ဘူး။ ကြန္ပ်ဴတာေပၚက ဖန္တီးမႈတခ်ဳိ႕ရယ္၊ Performance ရယ္။ ဒီႏွစ္ခုေပၚမွာပဲ ေလာေလာဆယ္ရွိေနပါတယ္။ ဒီႏွစ္ခုကိုလည္း အခြင့္အေရးရရင္ရသလို ဖိတ္ေခၚသူရွိ ရင္ရွိသလို ႏွစ္ႏွစ္ၿခဳိက္ၿခဳိက္ အားအင္ထည့္ၿပီး ဖန္တီး ျဖစ္ေနပါတယ္။ တစ္ေယာက္ တည္း အႏုပညာအခင္းအက်င္းရယ္လို႔ မလုပ္ျဖစ္ေသးေသာ္ျငား အႏုပညာနဲ႔ပတ္သက္ ေနရသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ရင္ပဲ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႔ ေနလို႔ထိုင္လို႔ေကာင္းေနပါၿပီ။

   
   
   
 

© 2014 by Seikkuchocho.

Developed by NEW TECH

Our Statistic:
 
LIKE US ON FACEBOOK
 Connecting to facebook !
 
 
CONTACT US
Address : No.(67), 164th Street, Tamwe Township, Yangon, Myanmar.
Tel : (+95) 01 542 973 , 01 700302    Fax : (+95) 01 542 973
H.P : (+95) 09 5105095
Email : seikkuchocho.order@gmail.com  
Website : http://www.skccmyanmarbook.com